ปัญหา...มีอยู่ทั่วไปมากมาย ลอยอยู่ในอากาศ มาพร้อมกับทุกอณูของฝุ่นผง อยู่ที่โอกาสและ จังหวะว่าปัญหาไหนจะเข้ามาหาเราทำให้เราไม่สบายใจ เกิดเป็นความทุกข์ แต่ปัญหาของปัญหาก็มีอยู่ว่าการเข้ามาของปัญหาเราคงไม่สามารถควบคุมการเข้ามาได้ และปัญหาของปัญหาอยู่ที่ว่าคนชอบมองปัญหาว่าเป็นความทุกข์ ทั้งๆที่จริงแล้ว ปัญหามันช่วยนำพามาสู่เราทั้งสุขและทุกข์ หรือแม้แต่สุขกับสุขก็ว่าได้ ที่เรียกว่าปัญหานำมาซึ่งสุขกับสุขนั้น ก็เพราะว่าเวลาที่เราไม่มีปัญหาในชีวิต ทุกสิ่งทุกอย่างราบรื่น อยากได้อะไรก็ได้รับการตอบสนองสมปรารถนา แต่ลองคิดดูสิว่าหากชีวิตของเราไม่มีปัญหาเลยนั้น ชีวิตเราก็เหมือนไม่มีคุณค่าอะไรเลย เพราะปัญหาคือแรงผลักดันให้กับเรา เพราะปัญหาเป็นสิ่งที่ทำให้เราต้องต่อสู้ ดิ้นรน ไม่อยู่นิ่ง เพราะปัญหาทำให้มนุษย์เกิดการทำกิจกรรม ยกตัวอย่างเช่น พ่อแม่จะต้องดิ้นรนหาที่เรียนให้ลูกหากลูกสอบเข้าโรงเรียนไม่ได้ เพราะกลัวว่าไม่มีที่เรียน เราทุกคนเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เพราะปัญหามีอยู่ว่าเราอยากมีงานดีๆทำ มีรายได้ ทั้งหมดนี้ที่จริงแล้วปัญหาทำให้เรามีความสุข ทำให้เรามีอะไรทำ ทำให้เราไม่รู้สึกเปล่าเปลี่ยว ปัญหาทำให้เราไม่รู้สึกเหงา ไม่มีเวลามานั่งเหงา สรุปได้ว่าปัญหาของมนุษย์คือสิ่งที่ช่วยสร้างแต่ความสุขให้กับมนุษย์ เพียงแต่เราเรียก และออกเสียงความสุขในบางเวลานั้นว่า ความทุกข์ ซึ่งโดยเนื้อแท้แล้วมันคือความสุขในรูปแบบหนึ่งนั่นเอง หากจะอธิบายให้เข้าใจกันได้ง่ายนั้นก็คือ มนุษย์มีแต่ความสุข เพราะความทุกข์เป็นรูปแบบหนึ่งของความสุข เป็นปัจจัยสำคัญในการมีชีวิตอยู่

กลับมากล่าวถึงเรื่องที่ว่าปัญหาเข้ามาในชีวิตโดยไม่สามารถพยากรณ์ได้อย่างแม่นยำ นั่นก็คือปัญหาเกิดจากหลายปัจจัย ทั้งปัจจัยจากการกระทำของตัวเราเองที่เลือกที่จะก่อ(ปัจเจกปัจจัย) และปัจจัยภายนอกซึ่งเกิดมาจากระบบ(ระบบปัจจัย) ซึ่งเป็นปัจจัยที่เราไม่สามารควบคุมได้นั่นเอง เพราะเป็นปัญหาที่เกิดจากระบบ เกิดจากพลังมวลชน เกิดจากปัจจัยมหภาค

แต่คุณรู้หรือไม่ว่าการไม่สามารถควบคุมการเข้ามาของปัญหาที่จะเข้ามาได้นั้นไม่ใช่สาระสำคัญ คุณจะยิ่งยินดีซะอีกว่ายิ่งมีปัญหาเข้ามาถึงตัวเรามากมายเพียงใด ยิ่งจะทำให้คุณรู้สึกพอใจแปรผันตามปริมาณที่เข้ามา เพราะคุณรู้จักที่จะสนุกกับปัญหา เพราะคุณรู้จักที่จะสนุกกับการแก้ปัญหา เพราะคุณรู้จักกับปัญหาทุกชนิดดี เพราะคุณรู้จักที่จะควบคุมมันได้ด้วยตัวของคุณเอง และเพราะตัวคุณเองคือปัจจัยสำคัญในการเลือกที่จะมีความสุขกับทุกปัญหาที่คุณเลือก

แต่เพราะว่าอันที่จริงแล้วมนุษย์ถึง 99.9 เปอร์เซ็นต์ก็ว่าได้ ไม่ได้คิดเห็นเป็นเช่นนั้นหรอก มนุษย์จึงไม่สามารถมีสภาวะที่มีจิตใจที่อิ่มเอมได้ตลอดเวลา ไม่โกรธ ไม่เกลียด รู้สึกธรรมดา อยากมีความสุขเมื่อไหร่ก็มีได้ อยากมีความทุกข์เมื่อไรก็มีได้

เพราะกุญแจสำคัญที่แท้จริงของการแก้ปัญหาแล้วหากไม่กล่าวถึงวิธีการทางเทคนิคซึ่งสามารถกล่าวอ้างได้อย่างเป็นระบบ เพื่อประโยชน์ในการประดิษฐ์นวัตกรรมในโลกมนุษย์แล้วล่ะก็ กุญแจสำคัญก็คือ การที่ตัวเรารู้ตัวว่าที่จริงแล้วตัวเรานั่นเองเป็นผู้ที่อยู่เหนือปัญหาที่เข้ามาสู่เรา(ซึ่งการเข้ามานั้นไม่สามารถควบคุมได้) แต่เราเป็นผู้ที่สามารถเลือกได้ว่าจะให้ปัญหานั้นสร้างความสุข หรือที่เรียกกันว่าทุกข์กับเราดี

ซึ่งส่วนใหญ่แล้วมนุษย์มักจะลืมตัวไปว่า "ปัญหานั้นอยู่เหนือตัวเรา" แต่อันที่จริงแล้วไม่ใช่ "เราต่างหากที่อยู่เหนือปัญหา เราสามารถบังคับให้มันเป็นอย่างไรก็ได้"

ปัญหาทุกปัญหาบนโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นปัญหาทางด้านวิศวกรรม ปัญหาทางด้านเศรษฐกิจ สังคม ปัญหาทางการวางแผนและกลยุทธ์ ในทางทฤษฎีเคยมีผู้กล่าวไว้แล้วว่ารูปแบบของปัญหานั้นหากนำมาแบ่งแยก จัดหมวดหมู่ไว้แล้ว รูปแบบของปัญหาบนโลกนั้นมีอยู่เพียง 40 วิธีเท่านั้น โดยมีวิธีการที่จะใช้แก้ปัญหาทุกรูปแบบเหล่านี้ได้อย่างมากมายจากสิ่งพื้นฐานที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์จนสามารถหักล้างหรือเสริมกันจนสามารถแก้ปัญหาได้ในตัวของมันเอง (นั่นก็เป็นเทคนิคทางวิศกรรมที่สามารถนำมาปรับประยุกต์ใช้ได้กับทุกๆเรื่อง หากสนใจอ่านได้จากหนังสือ40 วิธี TRIZS แก้ปัญหาทางวิศวกรรม)แต่คุณรู้หรือไม่ว่าแท้ที่จริง ความจริงยิ่งกว่านั้นก็คือ ปัญหาทุกปัญหาแก้ได้ด้วย "การไม่ยึดติด"ซึ่งไม้ได้หมายถึงการผละออกจากปัญหา หรือหนีจากปัญหา แต่กล่าวได้ว่า "การไม่ยึดติด" เป็นเครื่องมือสำคัญในการคัดกรองปัญหา ในการเลือกที่จะให้คะแนนทางความรู้สึกต่อปัญหานั้นได้ตามที่เราต้องการ เพราะการไม่ยึดติดจะช่วยให้เกิดการปรับสภาพจากสภาวะที่เกินพอดี หรือสภาวะที่น้อยไปหน่อย ให้กลับเข้าสู่สภาวะที่สมดุลนั่นเอง หรือ เรียกว่าสภาวะที่ ธรรมดา ไม่เป็นทุกข์ไม่เป็นสุข ซึ่งเป็นสภาวะในอุดมคติสำหรับชาวมนุษย์โลก แต่ที่นำมาใช้นั้นก็เพียงเพื่อให้สามารถควบคุมและใช้ในการการบังคับให้เกิดปริมาณของความทุกข์ ความสุขได้ ในปริมาณที่ต้องการในแต่ละช่วงเวลาที่เราต้องการ หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็นการเลือกให้คุณค่าต่อปัญหาด้วยจิตใจของเราเองเพื่อให้การแก้ปัญหาเป็นไปได้อย่างง่ายดายขึ้น โดยการไม่ยึดติดหรือหลงไปกับผลที่เกิดขึ้นของปัญหา (หรือเป็นการควบคุมปัจจัยที่ยุ่งยากภายนอกที่เกิดขึ้นโดยที่เราไม่สามารถบังคับได้แต่เราสามารถกำจัดปัจจัยภายนอกออกไปก่อนหรือออกไปชั่วคราวได้ด้วยจิตใจของเรา เราสามารถที่จะกำหนดไม่ให้ปัจจัยภายนอกมากระทบต่อจิตใจของเราได้เพื่อที่จะสามารถสนุกกับการแก้ปัญหาได้อย่างมีประสิทธภาพมากขึ้น)

สรุปว่าปัญหานั้นเราสามารถควบคุมได้ด้วยการรู้จักไม่ยึดติด แต่ไม่หวังว่าให้ไปจนถึงนิพพาน เพียงแต่ใช้ให้สามารถรู้จักควบคุมปริมาณความรู้สึกของตนได้ตามที่ต้องการ เพื่อให้เพื่อนๆทุกคนมีจิตใจที่เบิกบานอยู่ตลอดเวลา สามารถเป็นที่รักของทุกๆคน สามารถใช้เวลาบนโลกนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพคุ้มค่ามากที่สุด กับทรัพยากรทางด้านเวลาที่พวกเรามีอยู่อย่างจำกัดเพียงน้อยนิดและไม่สามารถคาดการณ์กำหนดเวลาได้

เพื่อปัญหา จะได้ไม่เป็นสิ่งที่จะมาลดทอนเวลาอันมีค่าของพวกเราต่อไป เพื่อที่จะไม่ให้เกิดเรื่องไร้สาระทางความรู้สึก (หากกล่าวตามความหมายทางเศรษฐศาสตร์ก็อาจกล่าวได้ว่าเป็นการทำให้เราสามารถใช้ทรัพยากรแห่งชีวิตของเราซึ่งมีอยู่อย่างจำกัดให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดนั่นเอง)ความไม่เข้าใจกันระหว่างคนสองคน หรือของแต่ละกลุ่มแต่ละฝ่าย ซึ่งบางคนกว่าจะกลับมาเข้าใจกันใหม่ก็เหลือเวลาชีวิตไม่มากแล้ว ไม่มีโอกาสเสียแล้ว(ทั้งนี้การใช้ทรัพยากรแห่งความเป็นมนุษย์ที่เกิดมาอย่างน้อยก็ในหนึ่งชีวิตนี้จะมีความคุ้มค่ามากยิ่งขึ้น หากทุกคนบนโลกเข้าใจในอีกจุดหนึ่งนี้ ก็คือ "รู้จักการปล่อยวาง" มีความเมตตาต่อกัน วิชาการบริหารการจัดการทางเศรษฐกิจก็จะไม่มีประโยชน์อันใด เพราะการบริหารจัดการระบบเศรษฐกิจของมนุษย์บนโลกนี้ก็เป็นเพียง 1 มรรควิธีที่จะมาจัดระบบให้มนุษย์สามารถก้าวย่างไปถึงจุดที่เป็นอุดมคติร่วมกันได้ ซึ่งวิชาเศรษฐศาสตร์ถือเป็นสิ่งที่ยอมรับและใช้ได้ในปัจจุบัน ถึงแม้ว่าจะสามารถช่วยให้พวกเราทุกคนไปกันถึงดินแดนแห่งอุดมคติ(แดนวิไล)ได้หรือไม่ก็ตามก็ไม่มีใครรู้ได้ แต่วิชาเศรษฐศาสตร์ก็กล่าวถึงเรื่องการจัดสรรได้ตามสภาพความเป็นอยู่ ตามสภาพทรัพยากร และตามสภาพจิตใจของมนุษย์ที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน)

ที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ก็เพียงแค่อยากให้เพียงเข้าใจในบางสิ่งบางอย่าง ซึ่งการอธิบายนี้อาจจะทำให้บางคนเข้าใจได้ดี ได้บ้าง หรืองงไปเลย ก็สุดแล้วแต่ เพียงเพื่ออยากให้ทุกคนได้คำนึงถึงว่าอย%E

UnderBuiding !!!